Ooit kon het me geen ruk schelen hoe ik eruit zag. Echt niet. Ik verzorgde mezelf toen natuurlijk ook wel enzovoort, maar of mijn shirt zwart of rood was maakte me niet uit. Of ik dik of dun was, een puist had of een gaaf gezicht, het kon me niet interesseren. Met de jaren is dat zelfbeeld van mij behoorlijk veranderd. Je krijgt wat harde opmerkingen die je moet slikken (want het is toch waar?), de media staan bomvol met foto’s van mooie (gephotoshopte) vrouwen, de reclames gaan vooral over anti-aging crèmes, afvalmiddelen en make-up. Hoe kan een vrouw zich goed voelen als het compliment dat ze vijf minuten geleden kreeg weggevaagd wordt door een vrouw op een billboard die 2 maten slanker is dan menselijk mogelijk is, alleen door tussenkomst van een computer?
Ik ben geen fashion queen en ik lijk lak te hebben aan de wereld waar het mijn gewicht betreft, maar geloof me, dat ligt in mijn hoofd heel anders. In mijn ideale wereld zou ik ook op zo’n billboard kunnen staan. Als je mooi bent kom je in deze idealistische maatschappij veel verder op de sociale ladder.
Gisteren werd ik gewezen op de website van Beperkt Houdbaar, een zeer goed initiatief van Sunny Bergman die samenwerkte met het Sandberg Instituut, het Stimuleringsfonds Nederlandse Culturele Omroepproducties en de VPRO om een documentaire te maken over het zelfbeeld dat vrouwen tegenwoordig hebben en hoe de commerciële wereld hierop inspeelt. Of werkt het misschien andersom: is reclame de oorzaak voor ons beroerde zelfvertrouwen?
Ook al was ik bekend met de issues die Bergman in beeld brengt, toch schokte de documentaire mij nog. Ik had geen idee dat de invloed die de media hebben op het zelfbeeld van vrouwen zo ver ging.
Documentaire “Beperkt Houdbaar” (lage resolutie)
Documentaire “Beperkt Houdbaar” (hoge resolutie)
Jij hebt je best gedaan zeg :D
Al die dingen die jij noemt merkte ik ook op, en ik vond de operatie ook niet zo geweldig…
En ik verwonderde me ook zo over die vrouw die een niet-strakke vagina een “health issue” noemt. Hoe heeft ze zich dat laten wijsmaken?
Ik hoop trouwens vooral dat er iets mee gedaan -kan- worden, want zoals het nu is doet niemand er iets aan. Behalve misschien Dove, die ‘echte’ vrouwen (die je dus wel op straat tegen kan komen) in de reclames neerzetten. Dat vind ik nou echt mooi.
Hehe, ik zit nou dit docu effe te kijken en OMG, die bouwvakkers :D
Ja, eigenlijk wel. Jij hebt je beste tijd wel gehad…
OMG! Ze zijn wel grappig hoe ze d’r zo eerlijk voor uit komen. Een lekker plat begin dus…
…
Dat deel over haar moeder en die docu van vroeger, dat vind ik toch echt wat te ver draven. “Als je leeft dan laat dat sporen op je gezicht achter. Blijkbaar mogen vrouwen niet leven.”… I dunno, dat klinkt voor mij te ver doorgedacht.
…
Ai…
Oh my, you are -so- young! Call me when you’re fifty…
*zucht*
maar wel een goed punt:
> I’m gonna help me, not help you… I’m part of the pressure.
En daar komt dus inderdaad weer die groepswerking in beeld: des te meer mensen het gaan doen, des te slechter voelen de mensen zich die het niet doen. Tenzij ze dus bij zichzelf dat behoefte-gevoel uitschakelen of negeren…
…
Kijk! @21:30 ongeveer: dat is een goede manier om er tegenaan te kijken en daar kan ik me helemaal achter scharen! Een oud lichaam heeft geleefd, heeft gewerkt, heeft kinderen gebaard; dat verdient respect.
…
Ah…31:00 -> “het is niet mijn verantwoordelijkheid. als men het er niet mee eens was kwam er wel een tegenbeweging”. Nu zijn dat soort dingen al eens geprobeerd, maar nooit lukt het om veel vrouwen mee te krijgen… Puur omdat ze bang zijn/blijven om toch buiten de boot te vallen. Mevrouw van “Jacky” zit er dus nogal naast.
Een voorbeeldje daarvan: http://en.wikipedia.org/wiki/F***_Off,_I'm_a_Hairy_Woman
Een Britse docu van een vrouw die een tegenbeweging wil starten tegen ontharing. Waarom zou de vrouw geen lichaamshaar mogen hebben? Conclusie? Veel mensen vinden het “vies” en omdat ze buiten de boot zouden vallen blijven de meeste vrouwen het toch doen.
…
AAAUW! Nu wil ik graag de redactie van “Jacky” plat branden… @33:35..
“Je weet dat mensen die zo geraakt worden door die beelden, dat zijn vaak niet zo slimme mensen, of heel onzekere”…
WTF?
…
@ 40:31… What the hell is “laser vaginal rejuvination”? o_O
/me springt naar Google
Oh Jezus… een strakker poesje, door laserbehandeling… En met strakker word dus letterlijk “strakker” bedoeld… Oftewel: men moet er niet alleen als een 17 jarige meid uit zien, maar ook nog eens zo voelen. (alhoewel het word gebracht alsof de vrouw er zelf veel aan heeft, wat ik niet meteen af wil schrijven)
*zucht*
…
Jezis, die plastisch chirurg houd ook een lekker praatje zeg :/ “you need, you need, you must, you need, 100%”. *zucht*
Maar hoe lomp hij ook is, heeft ie wel een (1) goed punt: beauty is in the eye of the beholder. Hij geeft daarmee toe dat hij je niet “mooi” maakt, maar dat hij je laat voldoen aan de geldende norm.
…
Ah… Ehm, mocht iemand van de lezers de docu ook gaan kijken en niet zo goed tegen operaties kunnen… ga dan ff zappen rond 46:00 naar 48:00.
…
@52:00 HAHAHA, OMG, mensen laten zich van alles aan praten! x_x
> I couldn’t believe that our health insurance didn’t deem our daughter’s
> labiaplasty a medical necessity. I know it’s not life threatening or that it
> impairs child birth, but there are hygienal issues.
> …
> I’m sure that in five years it will be seen as a health issue because women
> will know that [large inner labia] is abnormal… Because we can see other
> women now.
Yea, right… o_O
…
@ 55:00 Hehe, zo’n verdoving wil ik ook wel eens… Klinkt als een hele trip :D
…
Interessante actie wel, die website… Ik hoop dat ze er ook -werkelijk- iets mee gaan doen.
> Als een man me wel echt aantrekkelijk vindt ben ik gewoonweg verbaasd.
Nou, zet dan maar vast grote ogen op :D
Then again, van mij wist je het natuurlijk al :p
> Ik blijf bij m’n principes trouwens. Ik verander mijn uiterlijk niet omdat mijn
> omgeving dat van me eist, maar alleen omdat ik dat wil.
Heel goed :)
Hmm wat mijn zelfbeeld betreft: zo erg is het nu ook niet meer, maar ik heb veel moeite gehad om te accepteren wie ik ben. Soms is dat nog steeds moeilijk, het hangt er eigenlijk vanaf waar ik ben. In m’n vriendenkring voel ik me prima, maar daar zal ook niemand mij bekritiseren om hoe ik eruit zie. Maar dit beeld staat pal tegenover het beeld dat je krijgt van de media: “tuurlijk zit schoonheid van binnen, maar je bent lelijk en *hier* is de oplossing voor dat probleem”. Het is een getouwtrek.
Overigens kleed ik me al jaren opvallend, maar pas sinds kort echt vrouwelijk. Het viel mij op hoe moeilijk het is om iets te kiezen dat me echt vrouwelijk doet voelen, bijna alsof ik geen vrouw ‘mag’ zijn. Ik denk dat dat iets te maken heeft met het feit dat ik eigenlijk altijd met mannen omga die mij zien als ‘goede vriend’ en niet als ‘aantrekkelijke vrouw’. Als een man me wel echt aantrekkelijk vindt ben ik gewoonweg verbaasd.
Ik blijf bij m’n principes trouwens. Ik verander mijn uiterlijk niet omdat mijn omgeving dat van me eist, maar alleen omdat ik dat wil.
Ik zal me binnenkort eens verdiepen in die documentaire.
Tot die tijd blijft het interessant om in gedachten te houden hoe vreemd de mens eigenlijk in elkaar steekt. In zijn laten en doen laat de mens zich heel erg beinvloeden door de rest van zijn ras, zonder dat daar ogenschijnlijk een logische verklaring voor is. Ik denk dat vooral word veroorzaakt door een geldingsdrang, de behoefte om vooral niet alleen te zijn, er bij te horen.
Aan de ene kant is het dus een heel natuurlijk iets. Het nare gevoel dat men krijgt als men niet voldoet aan de geldende norm zou dus wat mij betreft voort komen uit het gevoel er niet bij te horen.
Tja… Me dunkt dat er niet iets is dat er aan gedaan kan worden… Pas zodra de boodschap “we zijn allemaal gelijk en allemaal even belangrijk” populair word, dan zal er iets veranderen. Maar vanzelfsprekend zal ook die boodschap ooit weer “uit” raken.
Such is man.
In de tussentijd lijkt het mij het beste als iedereen een gezonde portie individualisme kweekt. Het je niet aantrekken of je niet voldoet aan bepaalde normen die er, in the grand schale of things, toch niet toe doen. Wat mijn uiterlijk betreft ben ik daar gelukkig goed in geslaagd, maar wat betreft andere zaken moet ook ik bekennen me te laten leiden door “de massa”.
Wat ik zei: such is man.
Gelukkig is er een gezond percentage van de bevolking die zich afzet tegen de norm en die zich gelukkig kunnen voelen met hun eigen, “vreemde” leven. Wat voorbeelden?
* Ik kom er heel eerlijk voor uit dat slanke vrouwen mij helemaal niets doen en dat ik gek ben op stevige vrouwen.
* De cosplayers die ik elk jaar op ons festival ontmoet zijn dolgelukkig in hun “gestoorde” kostuums.
* Nog mooier zijn de “cross-players” op ons festival die zich zelf verzekerd genoeg voelen om zich te verkleden als iemand van het andere geslacht. Ik heb enorm veel respect voor lui als Tommy (een bekende belgische cosplayer) die zich tot in de details verkleed als een dame uit een van de vele japanse videogames.
En ik kan je zeggen, dit soort individualisten zijn de leukste mensen om mee om te gaan!
Het deed me dan ook heel veel plezier om te horen dat je je wat meer op je gemak bent gaan voelen met je eigen figuur en dat je je wat opvallender/vrouwelijker bent gaan kleden. Misschien lijkt dat te klinken als conformisme aan de ideaal/norm, maar dat is niet wat ik bedoel. Op mij kwam het over alsof je echt accepteerde dat jij nu eenmaal zo in elkaar zit en dat je daar iets moois mee ging doen.
Ik had die site en docu een maand of 2 geleden ook gezien, was zeker erg interessant. En hoewel mijn mening zeker bevooroordeeld is kan ik je zeggen dat je op meerdere manieren een aantrekkelijke meid bent.