Bier, het vloeibare brood

Gisteravond was een bijzondere en ook heel gezellige avond. Ik was met wat vrienden naar het Leeuwtje gegaan voor een heuse bierproefavond. In plaats van zomaar laveloos te worden van het eerste bier dat we lekker vinden, kregen we nu een aantal bieren voor ons waarbij tekst en uitleg gegeven werd. Het is verbazend hoeveel er uiteindelijk nog in m’n hoofd zit, want ik ben dronken de kroeg uitgewandeld. De bedoeling was dat we aan het bier roken alvorens het te proeven, net zoals men bij wijn doet. Dat maakte dat ik het bier meer ging waarderen, en tegelijkertijd ook scherper beoordeelde.

De avond begon met een Grolsch (de nieuwe fles), waarna het eerste echte proefbier neergezet werd: Timmermans Kriek, een bier waar per 1000 liter 600 kersen in verwerkt worden. Als je dit bier ruikt, komt het vrijwel overeen met wat je proeft: zoet met een tikkeltje zuur. Het deed mensen vooral denken aan cassis, maar ik vind dat cassis toch een hele andere smaak heeft. Van alle bieren die ik de hele avond geproefd heb scoort deze wel het hoogst op mijn lijstje.

Het tweede bier was er een die een aantal van ons al kenden, de Weihenstephaner Hefe Weissbier. Dit is een troebel bier, en dat komt omdat de gist er niet uitgefilterd wordt. Gist is namelijk goed voor je, zo heb ik me laten vertellen. De meeste bieren met gist erin kun je dan ook prima met gist uitschenken, het is alleen een kwestie van smaak. Een tip van de vertegenwoordigers was om dit gist wel gewoon uit te schenken, was het bier namelijk bedoeld. “Als het gist erin niet de bedoeling geweest was, had de brouwer het er niet in laten zitten,” zo vertelde een van hen. Weihenstephaner is een witbier en is dan ook heerlijk fris. Sommige mensen claimen hier banaan in te ruiken, en ik snap wel waar dat vandaan komt. Ik had het zelf echter nooit kunnen bedenken (er zit ook geen banaan in dit bier).

Daarna kwam het honingbier Barbar aan bod. Je zou verwachten dat het een zoet bier is vanwege de honing, maar dit valt wel mee (of tegen, net hoe je het wilt zien). Je ruikt honing, maar proeft daar minder van. Het bier is fris, niet te zoet maar ook niet te bitter, maar hij komt hard aan (vooral op de bijna lege maag): met 8,0% alcohol is dit het zwaarste biertje in de lijst.

Nummer vier op de lijst was, in tegenstelling tot de eerste drie, een behoorlijk bitter biertje, genaamd Poperings Hommel Bier. Ondanks het feit dat dit bier zo bitter is, en ik hou meer van zoete bieren, was deze erg aangenaam om te drinken en niet te zwaar.

Grottenbier wordt letterlijk in grotten op zogenaamde “pupiters” geplaatst om het te laten rijpen. Brouwer Pierre Celis is ook bekend van Hoegaarden, en biergoeroe Michael Jackson (nee, niet de zanger) noemt dit bier een van de tien beste bieren van dit moment. Ik moet persoonlijk zeggen dat ik dit niet met hem eens ben, want het bier is naar mijn smaak iets te bitter. Toch was het Grottenbier zeker niet verkeerd.

De laatste die we kregen was wederom een bekende. Het was voor mij in feite een hele goede reden om naar Het Leeuwtje te gaan, want het wordt daar sinds kort getapt. Grimbergen Dubbel van de tap is een zwaar, maar ook fris bier met een heerlijk fruitige smaak. Nu moet ik zeggen dat ik tegen de tijd dat ik deze in mijn handen had al behoorlijk dronken was. De informatie heb ik niet helemaal goed meer meegekregen. Ik kan wel vertellen dat het een enorm lekker biertje is!

Daarnaast werden er nog andere leuke weetjes verteld, zoals wie de Trappisten zijn en wat een Trappistenbier is, en hoe je nu echt een biertje in moet schenken. Al met al was het een zeer gezellige avond, en ik ben erg beschonken weer naar huis gegaan. Ik ben dan ook heel blij dat er iemand is geweest in Mesopotamië die jaren voor Christus een stuk brood in kokend water heeft laten vallen. Het beste sinds gesneden brood… vloeibaar brood!