Wilgje.net

De betonnen muur… van rook

1 juli gaat bij mij de vlag uit. In mijn hoofd dan, niet op de voorgevel, want mijn ouders zijn kettingrokers. Net als mijn broertje, die hard op weg is beide ouders te verslaan. Zo trof ik hem laatst om drie uur ’s nachts in een duistere huiskamer aan, het enige licht afkomstig van een brandende peuk. Was ‘ie nog even uit bed gekomen om te roken. Maar dat terzijde.

In de afgelopen maanden heb ik enorm veel mensen hun mening horen uiten over het toekomstige rookverbod in de horeca. De algemene conclusie die ik wel mag trekken (al heb ik uitzonderingen gehoord) is dat rokers boos zijn en het verbod over het algemeen niet eerlijk vinden. Niet geheel ongerelateerd daaraan ben ik in de afgelopen maanden steeds een stukje meer geagiteerd geworden over de kromheid van die mening.

De meest gehoorde opmerking van rokers, of anders wel degene die het meest is blijven hangen is “maar wij hebben het recht om te roken, als wij onze longen willen asfalteren moeten we dat zelf weten”. Met dat laatste deel ben ik het meer dan eens. Over je eigen leven oordeel je zelf wel, net zoals ik weet dat ik met mijn eetpatroon ook geen 100 zal worden. De rokers met deze mening zien hier echter een belangrijk punt over het hoofd. Hun recht op roken asfalteert namelijk (in mindere mate, maar alsnog) mijn longen en de longen van vele anderen in dezelfde ruimte vrolijk mee. Wat nou, ‘recht om te roken’, wat dacht je van mijn recht op schone longen?

De mentaliteit van rokers is voor mij verder onbegrijpelijk. Niet alleen negeren ze dat stoppen met roken veel beter voor je is, daarnaast negeren ze ook heel vaak niet-rokers en de problemen die zij hebben met de rookwalmen. Dit artikel over de hersenen van rokers verklaart een deel van deze oogklepmentaliteit. Onderzoek heeft uitgewezen, zo meldt het artikel, dat de hersenen van rokers fictieve informatie wel registreren maar hier vervolgens niets mee doen. Informatie als “als je stopt met roken leef je langer” komt wel over, maar wordt ergens in de hersenen geblokkeerd en vervolgens zal de roker geen actie ondernemen om langer te leven en dus te stoppen. Daarom stuit je tegen een betonnen muur als je een roker probeert uit te leggen dat roken slecht is. Natuurlijk weten ze dat. Allang al. Ze hebben alleen geen zin om te stoppen, of ze vinden het lekker, of het kalmeert ze, of het is hun enige zonde dus waarom niet.

Smoesjes, allemaal smoesjes. Een duiveltje op de schouder, of in de hersenen, die ze dat doet vertellen. Dat maakt mij verder niet uit, want zoals ik al zei, mensen moeten doen wat ze willen. Ik zou het alleen heerlijk vinden als ze mij niet bij hun rook betrokken. Dan kan ik lekker verder eten.