Wilgje.net

Recensie: Carrie - Kil!

Carrie: Kil! Thomas Rap, 190 blz. € 15,00
ISBN:9060055969

Thriller op Rotterdamse tippelzone

** (2/5)

Marjolein Tamis

De Rotterdamse Carrie, geboren en opgegroeid in Utrecht maar tegenwoordig Rotterdammer met hart en ziel, doet van alles en nog wat. Zo is ze columniste voor Radio Rijnmond en het VARA-radioprogramma Spijkers met Koppen en schrijft ze stukken voor magazines en kranten. Ze heeft zich lange tijd bezig gehouden met het project Koninginnen van de Nacht, een stichting die geld inzamelt om het leven van de dames die tippelen op de Keileweg in Rotterdam te verbeteren. Voor dit initiatief hebben zij onder andere in een modeshow gelopen, en Carrie heeft in haar columns ook daarover geschreven. Voor haar boek Kil! heeft ze deze ervaring gebruikt en omgezet in een thriller met een onverwachte ontknoping.

PJ, Petronella Johanna, is een dakloze prostituee en verslaafde, die op een dag in de problemen komt wanneer ze wakker wordt in een door haar opengebroken auto en een lijk op de motorkap vindt. Het blijkt haar agressieve ex-vriend Alex te zijn. Niet wetend of zij degene is die hem vermoord heeft, vlucht ze weg van de plaats delict, maar dan vindt ze een tas met dollars tussen haar andere tassen. Had ze die uit de ingebroken auto gehaald, of later per ongeluk van een klant gestolen? En tot overmaat van ramp verdwijnen enkele van haar tippelende vriendinnen of worden ze verwond, en niemand weet wie de schuldige is. PJ gaat op onderzoek uit, daarbij gehinderd door haar verslaving èn de politie, die ook het fijne van de zaak wil weten.

Het valt op hoe vaak Carrie de lezer ervan probeert te overtuigen dat haar hoofdpersoon een dakloze tippelaarster met een verslaving is. Het begint al snel met de melding dat PJ haar ‘base’ moet hebben en dus haar coke pakt, en dat ze op de tippelzone weer bij moet verdienen. Een hoofdstuk later legt ze uit wat ze is: ‘Ik ben een prostituee met zowel een persoonlijkheidsstoornis als een verslavingsprobleem. Zelf kan ik het simpeler af met de term: geflipte oude hoer.’ Het blijft niet bij deze uitspraak: dat PJ een verslaafde ‘hoer van de straat’ is, wordt om de paar pagina’s vermeld. Nogal overbodig, en bovendien leidt het de aandacht af van de verhaallijn, die toch al niet altijd even duidelijk is.

De opzet van het boek is voor een thriller prima geschikt; het verhaal bevat spannend vertelde intriges en angstaanjagende momenten die pas opgelost worden aan het einde. Het feit dat er vrouwen ontvoerd en verwond worden is daar al een goed voorbeeld van. Doordat er geen andere perspectieven in het verhaal zitten dan die van PJ, komt er een eenzijdig en daardoor onduidelijk beeld naar voren van alle personages: zijn ze good guys of bad guys, spreken ze de waarheid of niet? Het is mogelijk dat PJ inschattingsfouten maakt, omdat ze niet helder kan denken door haar drugsgebruik. Zo blijven er een aantal gaten in het verhaal open die zij zelf niet kan vullen, en op die manier blijft de spanning er goed in. De ontknoping die vervolgens de verklaring voor het hele verhaal moet geven is een anticlimax, waarbij de gevaarlijke scène aan het einde te snel wordt afgeraffeld en de uitleg van PJ’s redding er noodgedwongen bij verzonnen lijkt te zijn.

Carrie maakt het de lezer niet gemakkelijk om zich in te leven in het milieu van een prostituee. De goede afloop van het verhaal is ongeloofwaardig na het scala aan moeilijkheden die PJ meemaakt. De omringende karakters worden geïntroduceerd en opgevoerd wanneer het de schrijfster uitkomt en krijgen geen uitwerking of duidelijke functie in het verhaal. Kil! is geschikt voor lichtgewicht vermaak, op geen enkel moment stijgt het daarboven uit. Wat mij betreft is dit boek Overkill!

gereviseerd op 05-02-2006

Recensieweb