Ik dacht, laat ik me eens wat meer politiek engageren. Ik schrok nog best wel van mijn semi-”maatschappelijk verantwoord” praatje van vrijdag, dus waarom niet. Ik moest meteen denken aan Femke Halsema, over wie ik laatst een meest vertederend gesprek had met een paar mensen. In onze ogen ging dat met haar namelijk zo: in haar jeugd was Halsema vast zo’n meisje die al erg meedeed met discussiëren enzo. Ze riep toen ook al “ik heb ook al een klein beetje een meninkje!”, en zo is ze gekomen waar ze nu is. Ik stelde me haar voor in de banken van een middelbare school, tijdens maatschappijleer met vuur in haar ogen en haar hand voortdurend opgestoken. Heerlijk, zo’n fantasievol beeld kunnen oproepen :)
Ik ging eens denken. Ik heb nooit zo enorm mijn mening willen uiten, zat nooit met mijn hand opgestoken bij maatschappijleer. Het begon laatst pas aan mij te knagen, toen ik zag op het nieuws dat de ijskap van de Noordpool snel kleiner wordt. Ik herinner me niet meer hoe snel dat precies zou gaan, maar ik dacht: shit, over een jaar of 30 is dit een ramp. Dan ben ik er nog!
Eigenlijk heel erg egoïstisch, dat het op zo’n manier pas erg wordt in mijn ogen. Ik ben dan ook wel egoïstisch… als ik heel eerlijk ben denk ik er zo over: ik wil geen kinderen dus ik heb geen nazaten over wie ik hoef na te denken. En ná mij maakt het me geen fuck uit hoe de wereld naar de klote gaat. Ik ga dit vast nog wel eens herzien, nog wel eens veranderen van mening. Maar volgens mij is dit hoe de apatische generatie, degene die nog vóór de “wij maken raps over alles”-generatie zit, erover denkt. En nu ben ik het zat: mijn apathie, mijn niet-weten wat ik zal gaan kiezen, of ik uberhaupt wel zin ga hebben om all the way naar de stembus te gaan. Ik ga me hier eens in verdiepen, in de politiek.
Femke “ik-heb-ook-al-een-beetje-een-meninkje” Halsema dus. Ze heeft net anderhalve maand een weblog, die ik op mijn feeds-pagina heb gelinked. Zo ook de site van Jan Marijnissen en de Podcasts van Donner en Bos. De rest van de politici die ik tot zover heb afgezocht op enige nuttige feeds (van Aartsen, Hirsi Ali, Zalm, Verhagen, Balkenende zelfs) hebben allen niets opgeleverd. Meneer Zalm had wel een blog-achtig iets maar ik miste de feeds, zonder welke ik het lezen van zijn stukjes niet vol ga houden. Ik zoek snel verder om het scala iets te verbreden, maar momenteel zie ik nog niet bijster veel activiteit op het gebied van het informeren van de ‘normale’ mens. Bloggen – of podcasten – is misschien een betere manier om de kiezers te laten weten waar zij voor kiezen. Het is hip en het zijn hapklare stukken informatie die er beter in gaan bij veel mensen dan ingewikkelde debatten. Misschien een idee voor meer politici? :)
Duuude… you're so smart! ;)
Hihi :P
Hey, misschien moet je zelf ook eens een weblog starten!
oh… euh….
…
:)